WINTER
When icicles hang by the wall,
And Dick the shepherd blows his nail,
And Tom bears logs into the hall,
And milk comes frozen home in pail,
When blood is nipp’d and ways be foul,
Then nightly sings the staring owl,
Tu-whit;
Tu-who, a merry note,
While greasy Joan doth keel the pot.
When all aloud the wind doth blow,
And coughing drowns the parson’s saw,
And birds sit brooding in the snow,
And Marion’s nose looks red and raw,
When roasted crabs hiss in the bowl,
Then nightly sings the staring owl,
Tu-whit;
Tu-who, a merry note,
While greasy Joan doth keel the pot.
WINTER
Als pegels hangen aan het dak,
En Jan de herder
warm zich slaat,
En Pieter buiten brandhout hakt,
De melk stijf in de
emmer staat,
Als ’t bloed koud is, de wegen vuil,
Dan zingt des nachts
de groot-oog uil:
‘Oe-hi, oe-hoe’
Heel
opgeruimd,
Nu vette Klaar de pot afschuimt.
Als dichtgevroren is de beek,
En Anna’s neus rood
is en schraal,
En ’t hoesten wekt je bij de preek,
En appels sissen in
de schaal,
Als door het woud de stormwind huilt,
Dan zingt des nachts
de groot-oog uil:
‘Oe-hi, oe-hoe’
Heel
opgeruimd,
Nu vette Klaar de pot afschuimt.
Naar: William
Shakespeare, Love’s Labor’s Lost
